Het is echt verbazingwekkend hoe mensen in elke periode moeite hadden om het zoeken naar een partner via advertenties te aanvaarden. Of het nu om advertenties gaat in kranten waarin men op zoek is naar een partner, een huwelijk of kennismaking of advertenties op de huidige single sites, alle vormen van advertenties hebben gemeen dat ze moeilijk door de samenleving geaccepteerd werden, voordat ze begonnen aan hun triomftocht.

Waarom de burgerlijke stand het zoeken naar een huwelijkspartner via advertenties in de krant verachtte:

De burgerij claimde in de tijd van zijn bestaan altijd voor zichzelf moreel bijzonder streng en zeker van zijn eigen oordeel te zijn. Wie deze moraal echter nauwkeuriger onder de loep neemt, weet, dat dit alleen mogelijk was door een ondoordringbare façade op te bouwen rond wat er gaande was binnen de familie, terwijl daarachter alles aan denkbare lusten en verwarrende zaken gebeurde, wat men zich maar kan voorstellen.

Opdat de façade niet viel, was het noodzakelijk zelfs de geringste neiging tot openbaarmaking van het privé-leven van de burgers te voorkomen - de woorden "Don't talk about it" verstikt elke zweem van communicatie met anderen.

Het zoeken naar een huwelijksrelatie via een advertentie in de krant is nu echter precies het tegenovergestelde – men moest een hand uitreiken naar de openbaarheid, om er een ring aan te krijgen - en onmiddellijk ontstond een fel debat of het wel "fatsoenlijk" was, via een advertentie naar een huwelijksrelatie een echtgenoot te vinden.

De geschiedenis van de contactadvertentie:

Zeer snel verspreidden zich meningen over het zoeken naar een huwelijkspartner via advertenties. Die ongeveer zo beschreven kunnen worden:

• "Bij hem of haar kan gewoon niet alles in orde zijn, anders zou hij toch kennissen om bemiddeling vragen“.
• "Het is immoreel om zich publiekelijk prijs te geven en het leidt tot niets goeds“.
• „Het lot of de voorzienigheid heeft al een partner gekozen of iemand tot ongehuwd zijn voorbestemd. Het is heiligschennis om hierop in te grijpen“.

Na enige tijd zag men zoeken naar een partner, met zinnen als: "Ik ben op zoek op de tegenwoordig niet meer zo ongebruikelijke wijze ..." die als rechtvaardiging voor de buitenwereld zou moeten gelden - maar niet konden verdoezelen dat de burgerlijke samenleving deze geïnteresseerden minachtte.

Men noemde de dames en heren, die elkaar op deze wijze ontmoetten, "advertentie kennissen" en gaven daarmee aan hoezeer men ze verachtte. Veel paren, die elkaar desondanks zo hebben leren kennen, verhulden daarom het verhaal van hun eerste ontmoeting en verplaatste deze naar een evenement waaraan men "bij toeval allebei deelgenomen had". Tot de jaren 1990 gold dat je beter nooit vertelde dat je elkaar had ontmoet via een contactadvertentie, de opvolger van het huwelijksadvertentie.

Online Dating - 7.000.000 doen het, alleen ik niet...

Online dating verging het kort na de "geboorte" niet anders dan het zoeken naar een huwelijkspartner en een relatie in de kranten. Eerst werd in de openbaarheid gestrooid dat op internet alleen IT-studenten op zoek naar een partner waren of mannen, die op zoek waren naar een buitenechtelijk avontuurtje.

Toen kwam de fase waarin de media zich op het online dating stortten en daardoor natuurlijk de aandacht richtten van de singles die op zoek waren naar een relatie op het nieuwe contactmedium. De single sites en relatiebemiddelingen beleefden een regelrechte run op hun flirt aanbod. Maar als men in zijn kennissenkring vroeg of iemand ook aan online dating deed, kende diegene altijd slechts één iemand, die iemand kende, die zogenaamd online op zoek naar een relatie was...

Ondertussen is het zoeken naar een relatie op internet maatschappelijk geaccepteerd. Meer dan 7.000.000 singles gebruiken het aanbod om online naar een relatie te zoeken en geven het zelfs graag toe, want online-dating is ondertussen hip en trendy. Op feestjes is het niet langer een taboe toe te geven dat je flirt op het web en een relatieverzoek op een single site hebt geplaatst. Integendeel, men vertelt geamuseerd over de laatste date, die men net gehad heeft.